ای مردمی که به راستی‌ ایمان آورده‌اید، بدانید که ادیان برای بی‌ ایمانان است.‌ای کسانی‌ که ایمان آورده‌اید بدانید که همهٔ راه‌ها به یک جا ختم میشود و در آنجا هرکس هرچیز در آش زندگیش ریخته در کاسهٔ اخرتش خواهد خورد. پس نخواهید بر دیگران ، آنچه بر خود نمیخواهید./ پری

خدا اول تمامی حیوانات دیگر را آفرید، بعد حیوانی به نام انسان ، خدا از کرده ش پشیمان شد که این نا حیوانات را به جان طبیعت موزونش انداخته بود ، اما دیگر دیر بود. برای آدم کردنشان فرشتگانی به زمین فرستاد اما افاقه نداد. آنهائی که ما انسان خوب می‌نامیم همان فرشتگان خدا هستند، آن دیگران همان نا حیوانات پلیدی هستند که به هیچ کس و هیچ چیز رحم نمیکنند، حتی به خدا. و آنها قطعا خودشان خود را نابود خواهند کرد.

/ پری

ترجمه‌ای آزاد از شعر مردمی روسی مادر

پائیز ها، گاهی،

وقتی‌ به خانه برمی‌گردم

وقتی‌ باد پائیزی، برگ هارا زیر پایم به رقص وامیدرد ،

از دور، کنار سکوی قطار ، ترا میبینم مادر-

دیریست اینجا به انتظار پسرت ایستاده ای.

هیچ کسی‌ جز تو اینجا نیست،

هیچ کس جز تو به انتظارش نایستاده،

حتا عروسش نیز دیریست رفته است،

فقط تو مادر
وقتی‌ همه میافتند، تو پابرجا یی

، و من فریاد میزنم ، بهتر از هرکس ,مادر، دوستت دارم.


بر سینهٔ‌‌ پهن پسرت بوسه میزنی، و بر زخم‌هایش،

بوسه‌هایت ،داغ سرب را از زخم‌هایش میزداید،

و من مینینوشم، به سلامتی‌ تو،

به سلامتی‌ تمامی‌ مادرانی که پسرانشان هرگز بازنگشتند،

تو میگریی از شادی،

و از غم دیگران،

و فریاد میزنی،

فرزندم، پسرم به خانه بازگشت،

اه، من چقدر خوشبختم

و اشکهای گرمت ،

سرمای تمام تنهائی‌ها و دوری هارا از قلب او پاک می‌کند

ترجمه :: پروانه

den 11 december 2010 · ·

نگرانم ، نگران

نگرانم ، نگران

نگران نفسی که فرومانده به جا

نگران قلمی، که ز بی‌ قدرتی‌ دستانم ، خشک شده، پر ز کلام

نگران فوران افکار ، که به دیوار اصابت بکند ،

در درونم خبریست، زلزله‌ای ، چیزی شاید ، اما ، راه آن مسدود است

خاطراتم خواهد مرد و آینده ز من ،،، بی‌ خبر خواهد ماند

پیش از این, نان صبحانه من گفتن بود،

صبح با شعر شروع می‌کردم، شام با قصه به خواب میرفتم

نان امروز من اما قلمی بشکسته، سخنی ناگفته و کمی‌ مرفین است

خوب یادم هست ، مادر میگفت،.. بنویس،

هر چه احساس درونت هست ، تصویر بکن،

بنویس

کلمات احساسات،

نه، نه راه خروجی نیست انگار اینبار

و چه حیف، و چه دیر ،

و چه خوش ناباور، به همه می‌نگرم

من کتابی‌ دارم ، که کتاب جادوست،

به زبانی ساده

نه حسابی‌ و نه جبری در کار،

نه زبانی پربار،

نه حدیثی ساده،

میدانی..؟ میتوانی‌ دستهایم باشی‌؟ یک مدت

طاقت حسّ درونم سخت فرسایندست،

میتوانی‌ چند روز، چند ساعت شاید، قلمی باشی‌ از سنگ و گوشی از شاخ، ؟

و تمامن احساس؟

میتوانی‌ چند روز آینهٔ من باشی‌،

و زبانم و نگاهم، میتوانی‌ چند روز من باشی‌؟

وقت تنگ است رفیق ،

ما در این اقیانوس ، جز تفی سربالا،

ما در این گردش بالندهٔ تکراری ، جز ریگی در کفش زمان,

ما در این جوشش ناچار و فروکونبنده ، وقفه‌ای بیش ،، نیستیم،

میتوانی‌ دو سه روز، یا سی‌ روز ، قلم من باشی‌؟

بی‌خیال...، ضبط سوتی دارم در انبار، که مرا ، میفهمد

قدمتش یادم نیست،

اما می‌دانم که مرا در تاریخ، در زمان ، ثبت خواهد کرد،

بی‌خیال

و ببخش که ترا صبح زود، با کلماتی‌ مبهم آزردم،

تو برو، ما هستیم

، تو بمان ، ما رفتیم

اند سو آن ، اند سو آن ، اند سو آن

..........

پرونه/۲۲ فوریه ۴ صبح

خواب

با ماشین روی نقشه میرانم کوه هارا پشت سر میگذارم ارتفاع زمین کمتر میشود، از کوچه‌های باریک و پر در مثل کوچه‌های نیمخن میگذارم از میان شهری با محبّتی مرموز چون وادستنا هم گذر می‌کنم و کوهستانی پر درخت و گمراه کننده چون شیطان کوه ماسوله به خلیجی یخ زده می‌رسم و می‌دانم که به زودی دریا را خواهم دید میگویم، اینجا باید پرواز کرد، بعد از این خلیج یخی ، فرود که آمدیم، کشتی بزرگی‌ منتظر است و سفی آنجاست ، همه هستند، همه به جز من چه نقشهٔ آشنایی، این خواب را همیشه از بچگی دیده ام، من رانندهٔ این ماشین نیستم اما راه، راه من است می‌دانم پرواز می‌کنیم و فرود میایم، مکانی پر از دریا و دریاچه، امروز گفتم، اینجا فنلاند است، یا ایران، اما هرکجا هست، زمینی‌ آزاد است، از خواب میپرم، بهتر است آماده باشم، کشتی منتظر است بال و پری هم اگر در کار نیست ، فکری همیشه هست که پرواز می‌کند، باید رفت ، کشتی منتظر است

دستهایم

دستهایم، و پستانهایم درد می‌کند، سرشار از نانوشته‌ها خون و زهر، که راه خروجی‌ ندارد و مغزم، از افکار، از داستانهای ناگفته آنچنان سرشار است که همین روزها خواهد پکید باز هم دم سر ما گرم، که پر است، اگر خالی‌ بود، دردی هم نبود، و من حسّ نمیکردم که کی‌ مرده‌ام و کی‌ زنده

Chill Out Relax Music - Wonderful Meditation Mantra - Guru Guru Waheguru